Bardenas Reales
Navarra heeft stranden, bossen en bergen. Het heeft ook een woestijn.
De A-15 daalt naar het zuiden vanaf Pamplona en het landschap zegt alles: het groen van het bekken dooft, de bomen worden schaarser, de aarde lichter. Op een uur en een kwartier van Ttipiaenea eindigt de weg in Arguedas en vandaar zie je het al: een horizon van witte klei, geërodeerd gesteente en een immense hemel die op niets lijkt wat je eerder in Spanje hebt gezien.
De Bardenas kondigen zich niet aan met borden. Ze tonen zich vanzelf, in één keer, wanneer de auto het toegangshek van het park passeert en het asfalt ophoudt. Vanaf dat moment: stof, stilte en een landschap dat wind en regen miljoenen jaren hebben uitgehouwen.
De meest ongewone plek van West-Europa
De Bardenas Reales zijn een halfwoestijn van 42.000 hectare in het zuiden van Navarra: canyons van witte klei, plateaus met verticale randen, roodachtige geulen en geërodeerde formaties die zo uit een Amerikaanse western lijken te komen. Het is geen metafoor: het landschap van de Bardenas is in tientallen opnames verschenen, van autoreclames tot tv-series.
Het symbool van het park is de kleizuil van Castildetierra: een naald van klei en gesteente, bekroond door een hoed van hard steen die de regen niet heeft kunnen oplossen. Erosie werkte eeuwen om hem uit te houwen en werkt verder: over een paar duizend jaar zal Castildetierra verdwenen zijn. Vandaag staat hij er nog, alleen midden op de vlakte, en de foto die je er vanaf het uitkijkpunt van maakt is er een van die later in het reisalbum belanden.
UNESCO-biosfeerreservaat sinds het jaar 2000. In de Bárdena Blanca —het meest bezochte gebied— trekken de schaapskudden nog elk jaar over de Cañada Real, zoals al eeuwen, en met een beetje geluk kom je ze onderweg tegen.
Het park dat verandert met het uur van de dag
De Bardenas zijn een ander park naargelang wanneer je ze bezoekt. Vroeg in de ochtend kleurt het strijklicht de klei oranje en rekken de schaduwen van de zuilen zich uit over de witte grond. Op de middag vlakt de zon het landschap af en doet het zout van de aarde glinsteren. Bij schemering verschijnt de besneeuwde Moncayo aan de horizon en vult de hemel zich met kleuren die precies de juiste tijd duren.
Als je tot de nacht kunt blijven —en met basis in Ttipiaenea kan dat zonder het bed op te geven— hebben de Bardenas een van de donkerste hemels van het Schiereiland. De Melkweg is met het blote oog te zien in maanloze nachten. Het is het soort spektakel dat mensen doet ophouden met praten en met de nek omhoog een tijdje zonder iets te zeggen laat staan.
Rust uit in Ttipiaenea Landetxea
De Bardenas laten een vreemd gevoel achter bij het vertrek: dat van ergens te zijn geweest dat niet helemaal tot de alledaagse wereld behoort. De kleuren die je urenlang ziet —wit, oker, terracotta, grijs— volgen je in de auto op de terugweg en doen er een tijdje over om te vervagen.
In een uur en een kwartier ben je in Ttipiaenea. Het huis krijgt een andere waarde na een dag in de woestijn: de groene keuken, de tuin, het geluid van de rivier de Arakil op de achtergrond. De warme douche. Het diner. De brandende open haard terwijl buiten de Navarrese nacht afkoelt. Er zijn dagen die precies dat als slot vragen.
Hoe er te komen vanuit Ttipiaenea
- Afstand106 km · 1 u 20 min over de A-15 tot Arguedas
- Toegang park~€3 per voertuig · Gratis voor voetgangers en fietsers
- HoofdrouteBárdena Blanca · Rondrit van 40 km met de auto over onverhard pad
- CastildetierraUitkijkpunt op 8 km van de ingang · Niet te missen
- Beste seizoenLente en herfst · De zomer is zeer heet (>40 °C)
- Met kinderenJa · Het maanlandschap fascineert hen · Neem water en zonbescherming mee
- Voor MTBDe e-bikes van Ttipiaenea zijn ideaal voor de paden van het park
